
امام صادق (ع) فرمود : زنی در کعبه طواف میکرد و مردی هم پشت سر آن زن می رفت ،آن زن بازوی خود را خارج کرد ،آن مرد نیز دستش را دراز کرد و بر بازوی آن زن گذاشت خداوند دست ان مرد را به بازوی زن چسباند.مردم ازدحام کردند حتی عبور و مرور مختل شد .کسی را پیش امیر مکه رستادند فقه ها و علما را حاضر کردند و مردم هم جمع شدند و فتوا دادند دست مرد را باید ببرند .چون ان مرد مرتکب جنایت شده است .
امیر مکه گفت آیا از خانواده پیغمبر (ص)کسی در اینجا هست ؟ گفند بله حسین بن علی اینجا است .شب امیر مکه کسی را نزد حسین (ع) فرستاد و امام تشریف اوردند امیر گفت یابن رسول الله حکم خدا درباره ان مرد چیست ؟
امام حسن علیه السلام دست هایش را رو به کعبه بلند کرد و پس از مدتی مکث،دعا کرد و سپس به طرف آنها رفت دست مرد را از بازوی زن خلاص کرد . امیر مکه گفت یابن رسول الله آیا این مرد را برای کاری که از او سر زده است عذاب نکنیم ؟ فرمود : نه
منبع :حائری مازندارانی ،شجره طوبی ،ص 422
ای کاش حضرت دعا نمی کرد و اجازه می داد دست آن مرد را قطع میکردند "برای اینکه گویند ،آن مرد همان جمال بود که در کربلا دست امام حسن علیه السلام را قطع کرد .
نظرات شما عزیزان: